Panie Marcinie!
Przy dobrym winie,
W gronie kochanéj rodziny,
Stańmy do koła,
Niech pieśń wesoła,
Uwieczni te zaślubiny.
Nie mam ja prawa,
Które nadawa,
Parnas swoim wychowankom;
Ton przyjaciela
Sam mnie ośmiela,
Nucić wiersz naszym kochankom.
Panie Marcinie!
Przy dobrem winie,
W gronie rodziny kochanéj,
Będąc przejętym,
Uczuciem świętém,
Błogosław parze dobranéj.
A my ich zdrowie
Spełniając, — w mowie
I w sercu, łączmy życzenia
Niech im podobne,
Grzeczne, nadobne,
Mnożą się z nich pokolenia.
Panie Marcinie!
Przy dobrem winie
W zebranéj rodziny gronie,
Ojcze szczęśliwy,
Pędź wiek sędziwy,
Na córki kochanéj łonie.
Zacni rodzice,
Jak wasze lice,
Radosna łza dziś okrasza;
Tak w każdym względzie,
Niech odtąd będzie,
Niezmienną pomyślność wasza.