Dąb i dynia

Kiedy czas przyzwoity do dojźrzenia nastał,

Pytała dynia dębu, jak też długo wzrastał?

Sto lat. Jam w sto dni zeszła taką, jak mnie widzisz,

Rzekła dynia. Dąb na to: próżno ze mnie szydzisz;

Pięknaś prawda na pozór, na pozór też słyniesz,

Jakeś prędko urosła, tak też prędko zginiesz.