Co tu robić

Co tu robić? co tu robić? trzech mię chłopców kocha,

Każden równie przyzwoity, jak miły z pozoru,

A chociaż nie jestem wcale głupia ani płocha,

Nie umiem pomiędzy nimi raz zrobić wyboru;

Serce moje wśród ciągłego tam i tam wahania

Na trzy strony, sama widzę, zarówno się skłania.

I zwykle nie kocham wcale Augusta i Jasia,

Kiedy patrzę na wąsiki i bródkę Ignasia.

Co tu robić? — bo w ślad za tem powiem co się dzieje:

Jaś głosem swoim najczulszym, i jasnem spojrzeniem

Mówi mi serca swojego troski i nadzieje;

Słuchając każde słóweczko ust mych z upojeniem;

Wyraz twarzy, zwłaszcza oczy, tak ma wtedy śliczne

A to wszystko co mi mówi tak jest poetyczne.

Że nie mogę wcale kochać Gucia i Ignasia,

Kiedy słucham miłej mowy poczciwego Jasia

Co tu robić? — jużem panią mojego uczucia,

Jego kocham, zapominam że są inni w świecie,

Póki licho nie przyniesie bogatego Gucia

Na ślicznym angielskim koniu, lub w kabryolecie.

Bo ten prawi mi, pokusa, po całych godzinach

O pałacach, diamentach, perłach i rubinach

A więc mogęż jeszcze kochać — ja, dziewczyna pusta

Czy Ignasia — czy też Jasia — gdy słucham Augusta?