Chłop stojący zazdrościł siedzącemu panu
Lepszego stanu
I lżył niebiosy
Za takie losy
Myślą zuchwałą:
Iż jednym nadto dają, drugim nadto mało.
Rzekł w tem Jowisz: On chory, a ty jesteś zdrowy,
Lecz masz wybór gotowy:
Chcesz bogactw? będziesz je miał, lecz pedogrę razem —
Uszczęśliwion wyrazem
Przyjął chłop złoto, ale legł kulawy.
Wesoł był zrazu, lecz gdy ból żwawy
Coraz bardziej dokuczał,
Chłop narzekał i mruczał,
A winując się o to —
Rzekł: Jowiszu! wróć zdrowie, a weź sobie złoto. —
Z uskutecznieniem Jowisz się nie bawił.
Odjął bogactwa, pedogrę zostawił.