Nie sztuka zabić, dobrze zabić sztuka,
Z bajki nauka.
Szedł chłop na jarmark, ciągnąc ciele na powrozie:
W lesie, w wąwozie,
W nocy burza napadła, a gdy wiatry świszczą:
W ciemności, postrzegł wilka po oczach, co błyszczą.
Więc do pałki; jął machać, nie myślawszy wiele,
Zamiast wilka, co uciekł, zabił swoje ciele.
Trafia się i nie w lesie, panowie doktorzy,
Lek pałka, wilk choroba, a cielęta chorzy.