Bajki i przypowieści (1856) — Podróżny

Gniewał się wędrujący i przeklinał bogi:

Że mu deszcz ustawiczny przeszkadzał do drogi.

Tymczasem z boku czuwał nań rozbójnik chciwy,

Puścił strzałę; ale że przemokły cięciwy,

Padła bez żadnej mocy. Zrazu przestraszony,

Kiedy poznał, że deszczem został ocalony,

Przestał bogi przeklinać, nie złorzeczył słocie.

Często, co złe z pozoru, dobre jest w istocie.