Carmina plura nitent, studio florente peracta,
Quae ingenio clari composuere viri.
Dulcifluo haec pascunt dociles modulamine mentes,
Infundunt plectris dulcia mella suis.
Materiem ut libuit sumebat quisque magister,
Proferat ut purum hinc opus egregium.
Hic Evangelii historiam, resonante camaena
Dulci, texebat; carmina vera dedit.
Hic vetus atque novum mira promiscuit arte,
Floribus ornatum, composuitque librum.
Alter apostolicos depromserat ore labores,
Expressitque actus versibus egregios.
Nec minus et patrum vitalia gesta peracta
Christicolae eloquio composuere pio.
Occidui tantum quantum pars distat (ab ortu?),
Ut stellas (praestat?) Phoebus et ignicomas,
Fago vel humiles gliscunt superante genistae,
Excellit densos fraxinus et corylos;
114.1131B| Vers. 18
114.1132A| Sic superatus ego sophorum dogmate, dicta
Dum scrutor, jaceo corde benigna meo.
At, si magnarum cedrorum carpere poma
Tardus non valeo vertice frondifera,
Nec fructus teneros trudit quos cortice palma,
Est satis umbriferis mere cubare locis,
Unde meo gremio recidentia poma recondam,
Sufficit insuavidam jam saturare famem.
Me patronus agit noster vel dicere pauca,
Annali propere nunc redeunte die,
Orbita dum reducem revocaverat undique turbam,
Quae celebrat sacrum sanguine martyrium.
Quisquis amas recitare meos ex ordine versus,
Littera si sordet, syllaba vel titubat,
Nec solito lapsu decurrit scansia metri,
Tempus non propria continet, atque loca,
Corrige raucisona, recto duc ordine calles;
Pumice, scalpello tolle terente tuo.
Vers. 36.