Κι' ἂν εἶσθε κοῦφα, ὡς λέγουν, πλάσματα
καὶ καρακάξαις καὶ νεροβράσματα,
ἔτσι σᾶς ἔπλασε ὴ φύσις μόνον
καὶ στὸν αἰῶνα μας καὶ πρὸ αἰώνων.
Ἂν δὲν σᾶς στόλιζε στόμα στωμύλον
κι' ἀνοησίας χάρις ἁβρά,
δὲν θὰ ἐλέγεσθε ὡραῖον φῦλον
καὶ τῆς δικῆς μας πλευρᾶς πλευρά.
Πῶς ἡ καρδία μου γιὰ σᾶς λυπεῖται,
ὅταν τὴν φύσιν σας τοιαύτην βλέπῃ...
μ' ὅσα κι' ἂν κάμετε, μ' ὅσα κι' ἂν πῆτε,
πάντα θὰ μένετε ὅπου σᾶς πρέπει.
Καὶ ἂν σᾶς χαρίσουν κι' εἰς σᾶς προνόμια
μὲ τὰ δικά μας καθ' ὅλα ὅμοια,
κι' ἐξ' ἴσου νέμεσθε μαζὶ μ' ἐμᾶς
καὶ τἀξιώματα καὶ τὰς τιμάς.
Κι' ἂν ἡ κυρία Παρὲν ἐκδώσῃ
ἐφημερίδων σοφῶν σωρείας,
κι' ἂν ἐπιμείνῃ καὶ ἂν ἱδρώσῃ
σοφὰς νὰ κάμῃ καὶ τὰς κυρίας.
Πάντα τὰ χείλη σας θὰ σαλιαρίζουν
γιὰ τὸν ποδόγυρο τὸν τρισμακάριο,
γιὰ ποιαῖς παντρεύονται,
γιὰ ποιαῖς χωρίζουν,
γιὰ ποιαῖς ἐχόρεψαν μὲ Σεκρετάριο.