Κι' ἂν λέγῃ πᾶς σοφὸς
πὼς τῆς ζωῆς τὸ φῶς
καὶ ὅλα τὰ βαρύνεται,
ἀλλ' εἶναι μασκαρᾶς
καὶ κάλπικος παρᾶς
καὶ ὡς τοιοῦτος κρίνεται.
Κι' ὁ Λεοπάρδης ἔπληττε μὲ γόους στὸν ἀέρα
καὶ τὴν ζωὴν τὴν εὕρισκε σιχαμερὸ τσιμποῦρι,
ἀλλ' ὅταν εἰς τὸν τόπον του ἐνέσκηψε χολέρα
πρῶτος ὁ ἀφιλότιμος τὸ ἔκοψε κουμποῦρι.
Ὅμως κι' ἐγώ, ποὺ τὴν ζωὴν πετῶ εἰς τὰ σκυλιά,
σπανίως τρέχω στὴν Βουλὴν ν' ἀκούσω κάθε ρήτορα,
ἐκ φόβου μήπως ἔξαφνα βροντήσῃ πιστολιὰ
καὶ κράξω πρὸς βοήθειαν Χριστὸν καὶ Θεομήτορα.