Καρβουνιάρης
κιτρινιάρης
εἶχ' εἰς λάκκους
καὶ εἰς σάκκους
τὰ πολλά του
κάρβουνά του,
κι' ἀπ' ἀσβόλην
μαύρην ὅλην
τὴν μορφήν του
τὴν στολήν του.
Μ' ἕναν πλύστην
λαβὼν πλείστην
γνωριμίαν
θέλ' εἰς μίαν
καὶ ὡραίαν
προκυμαίαν
νὰ οἰκήσῃ
καὶ νὰ ζήσῃ.
«Μετὰ τίνος
εἶπ' ἐκεῖνος
νὰ οἰκήσω
καὶ νὰ ζήσω;
Ὅσα πλύνω
καὶ λευκύνω,
τῶν λαμπρῶν σου
θησαυρῶν σου
θέλ' ἡ τόση
τὰ λερώσει
κόνις μαύρη
ὅπου ταὔρῃ.»
Ἐπιμύθιον.
Δὲν συζῇ δὲν κοινωνεῖ
ὅ,τι καὶ δὲν συμφωνεῖ.