CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaAntero de Quental

Antero de Quental · Modernismo

Oceano Nox (A A. De Azevedo Castello Branco)

portugués

Junto do mar, que erguia gravemente
A tragica voz rouca, em quanto o vento
Passava como o vôo d'um pensamento
Que busca e hesita, inquieto e intermittente,

Junto do mar sentei-me tristemente,
Olhando o céo pesado e nevoento,
E interroguei, scismando, esse lamento
Que sahia das cousas, vagamente...

Que inquieto desejo vos tortura,
Seres elementares, força obscura?
Em volta de que idea gravitaes?—

Mas na immensa extensão, onde se esconde
O Inconsciente immortal, só me responde
Um bramido, um queixume, e nada mais...

Sigue explorando

Por su autor
Antero de Quental · 125 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Oceano NoxOdes modernas (1875) →

Expediente

Autor
Antero de Quental
Título
Oceano Nox (A A. De Azevedo Castello Branco)
Lengua
portugués
Época
Modernismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pt-oceano-nox-a-a-de-azevedo-castello-branco--antero-de-quental-ac8699
Cita recomendada
Antero de Quental, «Oceano Nox (A A. De Azevedo Castello Branco)», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pt-oceano-nox-a-a-de-azevedo-castello-branco--antero-de-quental-ac8699.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.