Poetósfera › La Biblioteca › Teofil Stanisław Nowosielski
Teofil Stanisław Nowosielski · Modernismo
polaco
Dwaj komotrzy,
Łotrzy,
Skradli pospołu
Pięknego wołu.
Lecz pytanie, co z nim zrobić;
Czy go sprzedać, czy go dobić?
Oto wreszcie w trudnéj chwili
Złodzieje się poczubili.
Wtém gdy wodzą się za głowy,
Każdy broniąc swéj połowy,
Przyskakuje trzeci złodziéj,
Chwyta wołu i uchodzi.
Lecz i tego wkrótce pono
Znów za kradziéż powieszono.
ws-pl-zodzieje-1850--teofil-stanisaw-nowosielski-6be735Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.