Nie sądź mię za umarłą, gościu móy miły,
Spiewaczki Mythileńskiey z tey to mogiły.
Człowieczych to rąk sprawa, a taka praca
Rada się w krótkim czasie wniwecz obraca.
Lecz ieśli mię chcesz pytać o rymy moie,
Którym boginie dary przydały swoie,
Widz iżem śmierci znikła: a póki słynie
Lutnia, i mowne gęśli, Sapho nie zginie.