I.
Wiele ksiąg już w zapomnienie
Poszło synu miły,
Bo się wszystkie od przyrody
Księgi, oddaliły.
Nie wierz księgom, — inna wiedzie
Do mądrości droga;
W księgach słyszysz głos człowieka,
W przyrodzie — głos Boga.
II.
Z wszystkich kwiatów czerpie pszczoła
Na polu i w lesie;
Ale tylko czysty, zdrowy
Miód do ula niesie.
Taką mądrą pszczołą, synu,
Bądź przez całe życie,
Z kwiatów ducha, z kwiatów wszystkich
Wiedzę czerp obficie.
A twe serce niechaj będzie,
Ulem pszczoły owéj:
W jego ściany przyjmuj tylko,
Miód czysty i zdrowy.