Xawerek (Bełza)

Xawcio rączkami twarz sobie słoni,

Oczy spłakane, za pasem ścierka!

Ogromny rondel z pieczystem w dłoni,

Że aż się kuchcik śmieje z Xawerka!

Rzewnie Xawerek płacze ze wstydu,

Do kuchni chodzić już się zarzeka;

Na domiar jeszcze większego szydu,

I kot nań miauczy i piesek szczeka.

Nie trzeba nigdy dziateczki moje!

Wtrącać się dzieciom w rzeczy nieswoje!