Wieczorem (Leszczyński)

Na pól obszarach kłosy zbóż

wiszą

w sennej martwocie,

Ukołysane jasnych zórz

ciszą,

skąpane w złocie.

Rozchwiane w obłok drżący, mdły

wstają

opary czyste!

Rusałki białe z nocnej mgły

tkają

szaty świetliste.

Mistycznym zdrojem w państwie mar

biją

fontanny senne,

Nektar zapomnień z złotych czar

piją

duchy płomienne.