Poetósfera › La Biblioteca › Stanisław Jachowicz
Stanisław Jachowicz · Romanticismo
polaco
Na zmarzniętej sadzawce, w ogrodzie,
Ślizgał się Wicuś po lodzie,
A choć mu brat starszy ganił tę zabawkę,
Gdy sposobność upatrzył, dalej na sadzawkę.
Zaufany w zręczności mniej ważył przestrogę.
O przypadek nie trudno: Wicuś złamał nogę.
Wtedy biedny chłopczyna sam wyznał ze łzami,
Że się nie godzi starszych pogardzać radami.
← Wdzięczność (Jachowicz, 1916)Wieczór pod drzewkami (Jachowicz, 1916) →
ws-pl-wicus-jachowicz-1916--stanisaw-jachowicz-70c737Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.