Rozproszeni po świecie, w dniach długiej żałoby,
Szczęśliwiśmy, gdy w drodze spotkamy choć groby,
Na których imię polskie z wieńcem sławy leży —
Tak tutaj na słowiańskich ziem skrajnej rubieży
Wielkie imie Adama z tablicy nam świeci,
Tu — dzień przeżył, przemarzył i tu polskie dzieci
Pielgrzymując przychodzą uczcić pamięć jego —
Nim się znowu ich drogi po ziemi rozbiegą.
Duchu wieszcza! zstąp w nasze pokolenia młode!
Niechaj się skrzepłe serca przy tobie zagrzeją....
Uzbrój je męstwem, wiarą, napój je nadzieją,
Daj miłość pracy — i zgodę.
23 lipca 1872.