Rzadki Fenix, rzadsza w świecie
Dobroć rzeczy: iak w komecie
Umbr szlaki,
Złe znaki
W żywiołach,
I ziołach.
Co śmierć wróży iak kometa
Saturn, silny dość planeta,
Do sporu,
Odporu
Nie naydzie,
Gdy zaydzie.
W życiu ięczym: ach niestety!
Szczęście, honor, nie bez mety:
Bez chłosty,
Dzień prosty
Nie minie,
Śmierć słynie.
Pożegnał się ten z rozumem
Kto świat sławił, świateł tłumem;
Kto ceni,
Lub mieni
Śmiecisko,
Świetlisko.
Że tu dobrze, mało, wiele,
Chyba świadczy mądre ciele;
Kto uczył,
Nie skuczył
Sam sobie,
W złey dobie.
Z pisma wiecie,
Zle na świecie!
Życie woyna,
Niespokoyna.
Ciało kat;
SwiatŚwiat, psu brat
A zaś bies,
Zły to pies.
Czy czuiemy,
Nim zaśniemy,
Czy piiemy,
Czyli iemy;
W grach,
Radach,
Brygach
Turbuią,
Katuią,
Ey do Nieba,
Nam potrzeba!
Tam pokoie,
Słodkie zdroie
Obłoki
W potoki
Obfite,
Zakryte.
Świata okrąg krętna cyga
Nędzna, szczupła, iako figa;
Do Nieba,
Potrzeba,
Ta meta,
Zaleta.
Nie nasyci świat pigułka
Skruszy zęby twarda bułka;
Kamieni,
Nie mieni
W bażanty,
W alkanty.
Bied, plag, płaczów, świat iest skrzynia,
Coraz chorób, szkód, przyczynia.
Zamczysta,
Nieczysta:
Na koniec,
Śmierć goniec.