Mówią Araby, iż gdy szczep winny
Adam posadził, dyabeł zbyt czynny,
Podlał krwią pawią, co Adam szczepił.
A gdy się w wzroście szczep coraz krzepił,
I listki wydał,
Dyabeł krew małpią do pierwszej przydał.
Zeszły jagody; skropił lwią juchą.
A gdy dojrzały, a było sucho,
Skropił je wszystkie posoką świnią.
Cóż teraz czynią?
Oto: gdy wina szklankę kto łyknie;
Jak paw się nadmie; po drugiej krzyknie;
Skacze jak małpa, gdy szklanki mnoży;
Po piątej, szóstej, jak lew się sroży:
A kiedy coraz więcej przyczynia,
Z pawia, lwa, małpy, staje się świnia.