Nigdyż serce stęsknione
Mar minionych nie prześni!
Wiecznież w jedną gdzieś stronę
Zaczaruje me pieśni?
Jak świat długi, széroki,
Z lutnią moją podróżną,
Zmieniam miejsca, widoki,
Ale zmieniam na próżno.
Przez miejsc tyle, chwil tyle...
Każdy dla mnie zakątek,
Wszystkie, wszystkie tu chwile
Są bez wrażeń, pamiątek.
I to serce, o dziwo!
Jak czujące dziś mało:
Indziéj biło tak żywo,
Tak płomiennie kochało.
Ach! przed mokrą powieką,
Darmo dzień mi tu płonie!
Wzrok, jak pieśni... daleko,
Wiecznie w jednéj tkwi stronie.
Ku niéj tęsknię z wieczora
Z jutrznią tęsknię i płaczę...
Bom pożegnał nie wczora,
I nie jutro obaczę!