„Rzéko z cudzoziemców strony,
Czemu nurt twój tak zmącony?
Czy się gdzie zapadły brzegi,
Czy stopniały stare śniegi?”
— „Leżą w górach stare śniegi,
Kwiatem kwitną moje brzegi;
Ale tam przy źródle mojém
Płacze matka nad mym zdrojem.
„Siedém córek piastowała,
Siedém córek zakopała,
Siedém córek śród ogrodu,
Głowami przeciwko wschodu.
„Teraz się z duchami wita,
O wygody dziatki pyta,
I mogiły ich poléwa,
I żałośne pieśni śpiéwa.”