CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaKarol Mátyás

Karol Mátyás · Modernismo

Siostrze

polaco

Zwiędłych kwiatów ci nie daję,

Bo uwiędły kwiat

Nigdy barwą nie przystaje

Do młodzieńczych lat.

Dam ci, siostro, pączek róży,

W niej czci miłość świat,

Albo lilia niech ci służy,

Niewinności kwiat.

Bo, dziewico, życie twoje

Jest jak róży pąk,

Co woń i barwę swoją,

Wzięła z świętych rąk!

Dusza twoja taka czysta,

Jak lilii kwiat,

I jak gwiazda promienista,

Patrzy na ten świat.

Siostro, ja ci różę w darze

I lilię dam,

Bo te kwiatki zawsze w parze

Pragnę widziéć sam.

Lilię schowaj w sercu na dnie,

Jako drogi skarb,

Róży, której kwiat opadnie

I zetrze się z farb,

Dotknij tylko usty swemi

I przy sercu złóż,

A ja powiem, że na ziemi

Tyś aniołem już.

Sigue explorando

Por su autor
Karol Mátyás · 3 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Przed wschodem słońca

Expediente

Autor
Karol Mátyás
Título
Siostrze
Lengua
polaco
Época
Modernismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pl-siostrze--karol-matyas-e69ba2
Cita recomendada
Karol Mátyás, «Siostrze», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pl-siostrze--karol-matyas-e69ba2.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.