Setnik rymów duchownych — XCVI

Gdy uzdy kładą na słoneczne konie

Godziny, noc skraca

Świtanie a po stronie

Wszelkiej światłem pozłaca

5

A jak z krynice, co w każdej godzinie

Wypuszcza potok żywy

Przejźrystem źródłem płynie,

Własnością swą, życzliwy,

15

Ty, królu nieba, ojcze dobrotliwy,

Duszy, prostoty srogi[ej],

Którą on, tak zdradliwy

Smok, załudza w swe progi,

45