CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaLucjan Rydel

Lucjan Rydel · Modernismo

Serce mi się wciąż wyrywa

polaco

Serce mi się wciąż wyrywa

Do dalekich moich stron,

Do tej ziemi ukochanej

Serce mi się wciąż wyrywa...

U nas teraz na wsi żniwa,

Złotokłosy pada plon,

Śpiewką żeńców dźwięczą łany,

Głos po niebie się rozpływa,

A na kłosach wiatr przygrywa,

Jak na harfie wyzłacanej.

Śpiewką żeńców dźwięczy niwa,

Na południe bije dzwon

I przy drodze wierzba siwa

Da gromadzie spracowanej

Cień, blaskami przetykany...

Mnie tu wpośród obychobcych stron

Śnią się ciągle takie żniwa

I ta wierzba i te łany

I do ziemi ukochanej

Serce mi się wciąż wyrywa!...

Sigue explorando

Por su autor
Lucjan Rydel · 3 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Pieśń TopielcówW uśpionym lesie →

Expediente

Autor
Lucjan Rydel
Título
Serce mi się wciąż wyrywa
Lengua
polaco
Época
Modernismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pl-serce-mi-sie-wciaz-wyrywa--lucjan-rydel-a0fecc
Cita recomendada
Lucjan Rydel, «Serce mi się wciąż wyrywa», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pl-serce-mi-sie-wciaz-wyrywa--lucjan-rydel-a0fecc.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.