Mamo! kto też był na świecie,
Nim mi Bozia życie dała?
Ojciec twój i ja, me dziecię,
Com nad tobą wciąż czuwała.
A przed mamą?
Babcia twoja
I dziadek. Wszak znałeś dziadka?
A dziadunio, mamo moja,
Czy miał też swojego tatka?
Naturalnie.
A przed niemi,
Przed babunią i przed dziadkiem,
Nie wiesz też mamo przypadkiem,
Kto był pierwszy na tej ziemi?
Wiem synu: Adam i Ewa,
Którzy w Raju żyli błogo,
Gdzie prześliczne rosły drzewa...
Lecz powiedz mi, czy nikogo
Prócz nich, nie było na świecie?
O! był, moje drogie dziecię!
Stwórca ziemi, gwiazd i słońca,
Sam bez początku i końca...
Jego imię? mamo droga!
Synu! Jest to imię Boga!