Raki (Kochanowski, 1803)

Folguymy Paniom, nie sobie ma rada,

Miłuymy wiernie, nie iest w nich przysada,

Godności trzeba, nie zanic tu cnota,

Miłości pragną, nie pragną tu złota.

Miłuią z serca, nie patrzaią zdrady,

Pilnuią prawdy, nie kłamaią rady.

Wiarę uprzeymą, nie dar sobie ważą,

W miarę nie nazbyt ciągnąć rzemień każą.

Wiecznie wam służę, nie służę na chwilę,

Bespiecznie wierzcie, nie rad ia omylę.