Wodo, wodo, ty siwa
Zkąd twe źródło wypływa?
Powiedz wodo burzliwa.
Źródło moje ze ziemi,
Pędzi strugi szumnemi,
Aż się złączy z drugiemi.
A ty woda zagadnie,
Co tak świecisz się na dnie
Powiedz gdzie twa kołyska,
Czy daleka czy blizka?
I ja także ze ziemi,
I ja lecę za swymi,
By się łączyć z drugimi.
Wodo! wodo! ty moja,
Oddalona od zdroja,
Kędyż pędzi fal twoja?
Chłopcze, chłopcze zuchwały,
Kędy zwracasz krok śmiały?
Ja rzekami wezbrana
Zginę w morzu nieznana,
Ślad jedyny mój piana.
Mną wolności wiatr miota
W kraj innego żywota,
A ślad po mnie pieśń złota.