Poezye Józefa Massalskiego — Poeta i Żuk

Poeta jeden, o głodzie,

Siedząc przy oknie w milczeniu,

Budował zamki na lodzie.

I tak się oddał marzeniu,

Że zdało mu się w zapale,

Iż w całéj chwale,

Stanąwszy przed nim szczęścia Bogini,

Do swéj go wzywa świątyni.

Tak mu się marzy; w tém cóś w okno stuk.

On się porywa,

Wybiega, pewny, że Bogini wzywa,

A to był żuk.