Podróżny (II)

Arab jeden, gdy go noc w podróży zapadła,

A był dwa dni wśród stepu bez wody, bez jadła,

Postrzegł worek na drodze, wziął rozweselony,

A w blasku gwiazd chcąc wiedzieć, czem był napełniony,

Jęknął i rzekł niezmierną boleścią przejęty:

Jam rozumiał, że kasza, a to dyamenty.