Plama i łata (Jachowicz, 1916)

Plama przy łacie raz na sukni siadła

I tak sąsiadkę zagadła:

Mnie nosi czasem i pani bogata,

A ty cóż jesteś?... godło nędzy... łata.

Że się tu wmieszam, Jejmość mi przebaczy,

Łata staranność i porządek znaczy,

A plamką się i małą brzydzą pospolicie:

Bo plama zawsze plamą, choć na aksamicie.