Co tam marzyć o kochaniu,
O bohdance i róż rwaniu,
Dla nas niema róż!
My jak ptacy na wędrówce
Dziś tu jutro na placówce
Może staniem już!
Co śni serce, niechaj prześni,
W twarde życie, twarde pieśni,
Niech wiodą, jak w tan!
A miast ręce rękojeści
Szczery uścisk gdy obwieści,
Z niebios chwilę Pan!
Szczęście, dola, później może,
Ale tylko Ty wiesz Boże,
Co tam spotka nas.
Ty wiesz komu uśmiech miły,
Komu wiosnę na mogiły,
Niesie przyszły czas!
M. Romanowski.