Gdy zejdą życzeń i nadziei zorze. —
Rzuć żywot nędzy, lotem błyskawicy,
Zasłona zmysłów spadnie z Twéj źrenicy;
Twa istność wolna wpłynie wnatchnień morze,
A wtenczas żadne tyranów zapory,
Niestłómią biegu twojego żywota.
A wtenczas człowiek, niebiańska istota,
Wyszydzi katów, stosy i topory.
Rzuć żywot nędzy! pytasz, co to znaczy?
Rzuć niewolnictwo, nie bądź sługą panów,
I żyj, jak żyli najelpsinajlepsi z Hiszpanów!
Żyj tak, jak żyje biédny lud prostaczy,
Gnębiony dłonią żelazną tyranów! —
DzućRzuć żywot nędzy! już wiész, co to znaczy!