Piesek i biedny koteczek (Jachowicz, 1916)

Spotkał raz piesek koteczka biednego

I temi słowy przemawia do niego:

Żyliśmy kiedyś koteczku w niezgodzie,

Wszystko minęło, gdyś w nędzy i głodzie.

Oto najlepsze daję ci kosteczki,

Mięsa kawałek i trochę bułeczki:

Jedz mój koteczku, żal mi cię, niebożę!

Pomnij, że piesek dzieli się, czem może;

I ten, co warczy, potrafi być tkliwy,

Nie pytam się, kto jesteś, dość, żeś nieszczęśliwy.