Kochałem ja raz w życiu, gdym był jeszcze dziecko,
Kochałem, bo do tego przyszła mi ochota;
Kochałem małą kotkę, którą brat zdradziecko
Zabił, do prosektoryum potrzebując kota.
Pewnie nikomu mówić tego nie potrzeba,
Że ją opłakiwałem łzami gorącemi
I pytałem mej matki, czy poszła do nieba,
Czy też dusza jej tuła się jeszcze na ziemi.
Matka mię pocieszała, że kotka u Bozi,
Że razem z aniołkami śpiewa boską chwałę
I że jej bezpieczeństwu nic zgoła nie grozi.
A że ja byłem dzieckiem naiwnem, bo małem,
Ułożyłem piosenkę naiwną, lecz słodką,
Którą przez sen śpiewałem wraz z umarłą kotką...