Szedł ojciec z dziećmi w wiosennej porze
I przeszedł w pole, gdzie kmiotek orze,
Skowronek śpiewa, pracę mu słodzi.
— Wkrótce — rzekł ojciec — ziarno powschodzi!
Ale pytanie, czyli dojrzeje?
Czy spełni słodkie kmiotka nadzieje?
Może burzliwej ulegnie fali?
Może zbyteczny upał je spali?
Może je bydło wydepcze czyje,
Szarańcza zniszczy, lub grad wybije?
Czyż już dlatego siać nie potrzeba?
Siejmy! w dobroci ufając nieba!