Jutrzenko wiosny! kwiatku jedyny!
Opasuj czoło miłej Dzieciny.
Na co mu perły, na co mu złoto?
Na co brylanty czoło mu gniotą?
On, który serca pokorne baczy,
Przyjmie chętliwie i dar żebraczy,
Chętnie nędzarzów k'sobie przytula.
Kwiatów na skronie! kwiatów dla Króla!