Najdroższy skarb

Na Sycylję mię niegdyś zagnała niedola,

Widziałem eubejskie winnice i pola,

I trzciny Eurotu, dumnej Sparty wieże,

I wszędzie mię, wygnańca, przywitano szczerze.

Mnie — wszędzie było smutno pomiędzy obcemi:

Ach! bo nam nie zastąpi nic ojczystej ziemi.