Nagrobek Stanisławowi Strusowi

Nie nowina to Strusom, na wszelaką trwogę

Ciały swemi zawalać złym pohańcom drogę:

Tak dziad zginął, tak ojciec, tak moi stryjowie;

Tenże upad i mojej naznaczon był głowie;

Bom legł we krwi pogańskiej, a kto mię żałuje,

Znać, że nie wie, jako śmierć uczciwa smakuje.

Stanisław Strus tu leżę; nie wchodź poganinie!

Sprawiedliwa waśń i po śmierci nie ominie.