Jakiego jeszcze świat nie miał obszerny,
Zamyka ten grób Bartka pijanicę:
Samemu tylko bożkowi był wierny,
Co sobie w karczmie założył kaplicę.
Chłop w przewoźniczéj sztuce niećwiczony,
Gdy go na drugą stronę rzeki pławił,
Bystrym na śrzodku wartem zakręcony,
Na tamten go świat po flaszę wyprawił.
Pielgrzymie! pierwsza-to była godzina,
Która mu wody przylała do wina.
1770, Zab. II, 69.