Nagrobek Pawłowi Chmielowskiemu (Kochanowski, 1883)

Wiatry z północnem morzem na mię się zmówiły,

Aby mię niewinnego gardła pozbawiły,

I nakoniec dowiodły swego, bo stargawszy

Białe żagle i okręt w kęsy zdruzgotawszy,

Przybiły mię do brzegu pustego na desce;

Tamżem został, bo wyszcia nie dawało miejsce.

A ty, co tędy płyniesz po głębokiej wodzie,

Umiej o Chmielowskiego powiedzieć przygodzie.