Na portrecie A. B.

Taka piękność ust, czoła, i oczu, i lica,

Zdolniejsza boskie czucia wzbudzać i wyrazić.

Miłość mnie darowała Boga i rodzica,

Lecz melodję głosu, wzruszeń i wejrzenia

Lubiąca tylko dusza zdolna wyobrazić,

W której się istność moja cudnie rozpromienia;

Śliczniejsza jasność i cień obejmie ją żywą,

Gdy szczęściem, które stwarza, stanie się szczęśliwą.