Szlachetne płótno! na którem leżało
Owo tak piękne w oczu moich ciało,
Przecz tego smutny u fortuny sobie
Zjednać nie mogę, aby głowie obie
Pospołu na twym wdzięcznym mchu leżały
I zobopólnych rozmów używały?
Więcej nieśmiem rzec; bo i tak się boję,
Że z tych słów zazdrość myśl zrozumie moję.