Na łakomego (Kochanowski, 1883)

Na umyśle prawdziwe bogactwa zależą,

Pod nim srebro i złoto i pieniądze leżą,

A temu bogatego imię będzie służyć,

Który szczęścia swojego umie dobrze użyć.

Ale kto ustawicznie leży nad liczmany,

Tylko tego słuchając, gdzie przedajne łany —

Ten równie jako pszczoła plastry w ul układa,

A drugi nic nie robiąc miód gotowy jada.