Na łakomego II (Kochanowski, 1857)

Nienagorzej tego bóg oddzielił, któremu

Nie dawszy państwa, nie dał, by zajźrał drugiemu,

Ale dał taki umysł, że na swem przestawa,

A dla lepszego mienia w trudność się nie wdawa.

Ów się w dziale mem zdaniem dał oszukać marnie,

Co nigdy syt nie będzie, chocia zewsząd garnie.