W zimie prosił o strawę mrówkę konik polny.
Ta spyta, coby robił lecie przez czas wolny.
Odpowie, że wesołe nucił sobie pienia.
„Tańcujże sobie teraz, nie szukaj jedzenia!“
Leniwa młodość robi na starość żebrakiem.
Poetósfera › La Biblioteca › Józef Epifani Minasowicz
Józef Epifani Minasowicz · Ilustración
polaco
W zimie prosił o strawę mrówkę konik polny.
Ta spyta, coby robił lecie przez czas wolny.
Odpowie, że wesołe nucił sobie pienia.
„Tańcujże sobie teraz, nie szukaj jedzenia!“
Leniwa młodość robi na starość żebrakiem.
← Liszka i kruk (Minasowicz, 1910)O chłopcu, co się flaków objadł →
ws-pl-mrowka-i-konik-polny--jozef-epifani-minasowicz-a29c7fLas obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.