Minęła młodość…

MINĘŁA MŁODOŚĆ…

Minęła młodość… Niby z knieji

Dmie zimny wicher z pól nadzieji

I mrozi duszę. Zima tuż!…

Samotne życie, cztery ściany,

I niema przed kim odkryć rany,

Podzielić bólu. Cmentarz dusz…

Nikogo nigdzie niemasz już!

Samotny, utkwij wzrok w nadzieję:

Wpierw zmąci zmysły szychem złud,

A potem oczy zetnie w lód,

A dumy pogna na rozchwieje,

Jak w stepie lotny śnieżny pył…

Żyj, choć do życia brak już sił.

Nie czekaj wiosny: Święto doli

Już nigdy znikąd przyjść nie zwoli,

By w zieleń przybrać ten twój sad,

By wskrzesić rojeń zmarły kwiat,

Rój dum — spętane ptaki woli —

Wypuścić w boży świat… Żyj — siedź —

O niczem nie myśl. — Wszystko — śniedź…