O! ty przemożna siło pięści,
Święć się na ziemi twa epoka!
Cześć tobie chyłkiem i z pod oka!
Cześć ci, żeś górą jaknajczęściej!
Cześć ci, dopóki ci się szczęści!
Cześć ci — naturo ty szeroka!
Mówicie. — Zawsze hasłem było:
„Gnieć — bo inaczej ciebie zgniotą.”
Lecz cóż się stało z prawdą złotą:
„Nie czyń, co tobie nie jest miło?” —
Toż cnota zawsze bywa siłą —
Lecz siła może nie być cnotą.