Już nadchodzi boju czas,
Sprawie naszéj sprzyja Bóg,
Nieśmy szabel, grotów las,
Na widok ich zadrży wróg.
Smutny był nasz los!
Lecz już woła zemsty głos:
Miecz nasz polski zapomniany
Potrafi zgromić tyrany,
Miecz nasz polski zapomniany
Śmiertelny im zada cios.
Już zagrzmiała
Trąba śmiała,
W nas krew mężna zemstą wre:
Już pierżchają
Całą zgrają,
Rąbmy, sieczmy tłumy te.
Grżmi tam ryk dział,
Lecz Lecha ród
Co powstać śmiał,
Idzie wprzód.
Gdy dzielny Wódz
Idzie na bój,
Zdołamy zmódz
Wrogów rój.