Księgi II — Na łakomego

Nienagorzej tego Bóg oddzielił, któremu

Nie dawszy państwa, nie dał, by zajźrzał drugiemu;

Ale dał taki umysł, że na swem przestawa,

A dla lepszego mięnia w trudność się nie wdawa.

Ów się w dziale, mem zdaniem, dał oszukać marnie

Co nigdy syt nie będzie, chocia zewsząd garnie.